Uyan!

Sana bilmediğini şeylerden bahsetmek isterdim!
Öyle şeyler biliyorum ki; hiçbirşey bilmediğimizi anlatan...
Demek isterdim ki Uyan!
Bir sevgili hatırına uyan!
Ölümcül olan bu uyku seni baştan ayağa esir almışken,  ne olur silkelen ve bu derin uykundan uyan!
Sana onu anlatabilmeyi isterdim!
Ama ne çare, sana onu hangi kelime ile anlatayım?
O; kelimelerin kifayetsiz kaldığı ve tarif etmesi pek mümkün olmayan
Sana onu nasıl anlatabilirim,  O tüm anlatımların ilerisinde olan.
ben yalnızca kelimeler denizinin kıyısında oturup bir avuç suya dokunan...
Kör sağır ve dilsizmişim O'na karşı O'nu tanımıyorken
Tat nedir bilmezmişim,  O kendisini tanıtınca bana, değişti her yan...
Görmeyen gözlerim görür oldu, hiç duymadığım şeyler işittim,  sanki ilk kez konuştum...
Tüm zerrelerim O'na koştu.
Yokluğun nice türlü hallerinden geçirdi şimdi  Onunla varım eğer varsam.
kelimelerim hep O'nu anlatmazsa susarım ben kelimelerle bile konuşmam.
O'nu taniyan artık yalnız O'nu söyler.

Sana bilmediğin şeylerden bahsetmek isterdim, bilmenin cok yakininda durdugun,
Yollar hep onun...
ne olur uyan!
yolları birbirine bir düşüren var!
Bilirsen bu yolların sonu hep ona çıkar.
Tüm kapılar O'na açılır, O'nunla olmaya bu kadar yakınken uzak kalan! Ne olur uyan!

Bu çırpınışımı anlayamazsın belki de hic bir zaman lakin yine de durdurmuyor içimi içleri coşturan...

Ey sevgilim sana zor olan nedir ki? Kim sana engel koyabilir, kim seni tutabilir? Kim senden kacabilir? 

Ey sevgilim sen onların aldırış etmeyen hallerine incinme, ne olur gücenme isyanlara, yalvarırım sırrını aç, kendini tanıt, bilirim pek nazlısın, sen kendine yürüyenlere açarsın sırlarını, öyleyse kudret ver yürüyelim sana, tam içimde şuramdasin bilirim, nefes alıp verdigim yerdesin sımsıcak icime dolansın, yaşadığımı hissettiren, dirilten sensin evet...

Her uyuduğumda ver uyandığımda yeniden aşık oldugumsun, kime nasıl tarif edeyim, güç yetmiyor, elden birsey gelmiyor...